پژوهشگران این الگو را در پدران دارای پسر مشاهده نکردند و علت این تفاوت هنوز مشخص نیست. جنسیت فرزند ممکن است با تغییراتی در کیفیت رابطه عاطفی والدین ارتباط داشته باشد و پدر دختر پس از تولد فرزند، نشانه‌های بیشتری از تعهد عاطفی، رضایت از رابطه و حمایت از شریک زندگی خود نشان دهد.

در مقابل، اضطراب دلبستگی در پدران دارای دختر کاهش یافت، در حالی که این شاخص در پدرانی که صاحب پسر شده بودند، نسبتا ثابت ماند. با این حال، پژوهشگران تاکید کردند این یافته‌ها به معنای آن نیست که داشتن دختر به‌طور مستقیم باعث بهبود رابطه زوجین می‌شود.

یکی از توضیحات احتمالی مطرح‌شده این بود که پدران ممکن است در رابطه با دخترانشان، توجه بیشتری به الگوسازی رفتاری داشته باشند به این معنی که نحوه رفتار آنان با مادر کودک می‌تواند به دختر نشان دهد در آینده از شریک عاطفی چه رفتاری را انتظار داشته باشد.

یکی از پژوهشگران این پژوهش اظهار کرد پدران اغلب نخستین الگوی نزدیک دختران درباره رفتار یک مرد در زندگی آینده با شریک زندگی هستند بنابراین، پدری که به مادر کودک توجه، از وی حمایت می‌کند و به رابطه متعهد است، ممکن است الگویی از رابطه خانوادگی سالم را به دختر خود منتقل کند.

این پژوهش بررسی نکرد آیا دختران واقعا متوجه چنین تفاوت‌هایی می‌شوند یا اینکه پدران آگاهانه رفتار خود را به این دلیل تغییر می‌دهند، از این رو، این توضیح همچنان در حد یک فرضیه است.

بر اساس گزارش ارث، پژوهشگران همچنین هشدار دادند نتایج بررسی را نمی‌توان به همه خانواده‌ها تعمیم داد زیرا شرکت‌کنندگان بیشتر خانواده‌های تک‌فرزندی و زوج‌هایی بودند که در ابتدای پژوهش با یکدیگر زندگی می‌کردند.

نتایج پژوهش کنونی در مجله Personality and Individual Differences منتشر شده است.